سکوت عشق
دوست
دوستی گلدانیست که دمیده است در آن تازه گلی
بر لب هر برگش نقشی از خنده ی شیرین بهار
بشکند روزی اگر شاخه ای از این گل سرخ
دوستی میمیرد
آشتی میرود از خانه ی ما
می شود پای خزان باز به کاشانه ی ما...
+ نوشته شده در سه شنبه چهارم دی 1386 11:6 توسط یسرا |
فقط خدا گناه نا بخشودنی انتخاب شاید... نیایش ایمان آرزو یار همیشگی زندگی جاریست دلتنگی دوست خانه ی دوستان عاشورا گفتگو با خدا آه ای فلسطین حسرت خدا چه شکلیه؟!!! عشق خدایی چه زود دیر می شود گاهی صبر اول خودم سنگینی سکوت فکر کن! تنها پناه خدا هست به کدامین گناه ؟ یادش بخیر حسی منحصر به او بهار آخرین نگاه
مسیحا حاج آقا یا حق آسمانیان دخترانه پری برای پریدن یک قدم تا پشت خاکریز ایستگاه سبز در فراق وطنم کریم اهل بیت سکوت سنگین طلب دیدار نسیم سحر نامه هایی از خلیج همیشه فارس رستاخیز مظلومه بچه های یخ ارمیا یک جرعه عطش احساس باران خورده پارك ممنوع و الا پنچر یاس سفید مانكن ترين روح همزاد از هر دری سخن گفتن
