^{خدایا احساس مي کنم زود عادت مي کنم و گاهي به اشتباه اسم آن را دوست داشتن مي گذارم.}

^{خدايا مي دانم تمام لحظه هايم با توست، مي دانم تنها تويي که مرا فراموش نمي کني و مي دانم که اگر بارها فراموشت کنم، ناراحتت کنم و برنجانمت، باز مي گويي برگرد.}

^{خدايا تو بگو چه کنم. تو نشانم بده راهي که بهترين است.} 

^{خدايا مي دانم تو هميشه با مني، ولي تنهايم مگذار. يا شايد بهتر باشد بگويم: نگذار تنهايت بگذارم.}

^{خداوندا من از تنهايي و برگ ريزان پاييز، من از سردي سرماي زمستان، من از تنهايي و دنياي بي تو مي ترسم...}

^{خداوندا من از دوستان بي مقدار، من از همرهان بي احساس، من از نارفيقي هاي اين دنيا مي ترسم.} 

^{خداوندا من از احساس بيهوده بودن، من از چون حباب آب بودن، من از ماندن چون مرداب مي ترسم...} 

^{خداوندا من ازمرگ محبت، من از اعدام احساس به دست آشنایان  و دوستان دور يا نزديک مي ترسم...}

^{خداوندا من از ماندن، رفتن و حتی از خود نیز مي ترسم ...}

^{خدای خوبم، بهترینم، پناهم ده.} 

 

       

نوشته شده در یکشنبه هفدهم شهریور ۱۳۸۷ساعت 15:22 توسط یسرا| |