^{کسي مي گويد:}

^{سر خود بالا کن، به بلندا بنگر.}

^{به بلنداي عظيم، به افق هاي پر از نور اميد}

^{و خودت خواهي ديد و خودت خواهي يافت خانه ي دوست کجاست...}

^{خانه دوست در آن عرش خداست}

^{خانه ي دوست در آن قلب پر از نور خداست}

^{و فقط دوست، خداست.}

 

      

 

نوشته شده در سه شنبه سی و یکم شهریور ۱۳۸۸ساعت 22:44 توسط یسرا| |